« برنامه منطقه اي شهر تهران | صفحه اول | عاقل را يك اشاره بس است »

«شهروند» به مثابه «نهاد»

اين روزها همه جا صحبت از شهر است. از جرايد گرفته تا فعالان عرصه اجتماعي و سياسي، ‌از احزاب گرفته تا كانديداهاي انتخابات شوراي شهر كه هر يك به فراخور مزاج سياسي و فكري خويش طرحي براي اداره شهر و درمان دردهاي آن در مي‌اندازند به اين اميد و انتظار كه طرح‌شان مقبول و مرضي شنوندگان افتد تا با راي خويش فرمان به حضور آنان در نهاد شورا دهند. اما به راستي چه نسبتي مي‌توان يافت ميان اين طرح‌ها و شهروندان؟ و آيا اساسا چنين نسبتي وجود دارد؟


بي‌شك مي‌توان از وجود چنين نسبتي سخن گفت. مشروط بر آنكه جايگاه «شهروند» در مفهومي چون «شهر» مشخص شود. زيرا به تعبير شاعري به نام «آلكائوس»، «نه خانه‌هاي مسقف آراسته بنا شده و نه ديوارهاي سنگي استادانه پي‌افكنده، ‌نه كانال‌ها و نه اسكله‌ها، هيچ يك پديدآورنده شهرها نيستند. بلكه شهر را آدمياني مي‌سازند كه از فرصت‌هاي خويش بهره مي‌گيرند.» از اين رو به هنگام سخن گفتن ناگزير از سخن گفتن در مورد آدميان خواهيم بود. شايد در نگاه نخست و ساده‌انگارانه هيچ طرحي را نتوان فاقد اين ويژگي ديد اما با مسلح شدن به ابزار تئوري و نظر، آنگاه كه اين نگاه فروريخته مي شود، پرده از فقدان جايگاه «شهروند» در بسياري از طرح‌ها برداشته مي‌شود.


شايد دير كرد بيست ساله تاسيس نهاد شورا پس از پيروزي انقلاب را از اين منظر كه مصادف با طرح مساله «شهر» در عرصه عمومي اوايل دهه 70 گشت يك حسن خواند. تاسيس مراكز فروش شهروند و جريده‌اي تحت همين عنوان خود نمادي از جوشش مفهوم شهر در آن مقطع زماني بود. تولد موضوعي شعارگونه بر در و ديوار شهر در آن روزگاران تحت عنوان «شهر ما، خانه ما» نه تنها گامي به پيش بود كه خود قصد درمان عارضه‌اي ديرپا و نهادينه در جامعه ايراني يعني تقدم «خانه» بر «شهر» و فزوني منزلت اولي بر دومي را داشت.


برگزاري نخستين دوره انتخابات شوراها در عصر اصلاحات نهاد «خانواده» را گامي ديگر به «شهر» نزديك‌تر ساخت و اينك با تجربه دو دوره فعاليت نهاد شورا به نظر مي‌رسد وقت آن رسيده است كه به شهر، هم‌تراز با خانواده نگريسته شود اما اين مهم ممكن نخواهد بود مگر به واسطه هم‌تراز ‌انگاري «شهروند» و عضو خانواده.


كثرت شهروندان اما در برابر قلت اعضاي خانواده تفاوتي است كه امروز بحث پرداختن به جامعه مدني و حركت به سمت نهادسازي را بدل به ضرورت ساخته است. در پرتو اين ضرورت و در جست‌وجوي يافتن نسبتي ميان وعده‌ها و جايگاه شهروند در انتخابات پيش رو مي‌بايست از اصناف شهروندي سخن گفت و از طرح وعده‌هاي كلي و به تعبيري كليات كه سعي در به دست آوردن دل تك‌تك شهروندان باشد، برحذر بود. امروز اگر در پي شهر «شهروندمدار» و حضور شورا در متن زندگي مردم هستيم گريزي از اين نخواهيم داشت كه مطالبات فردي و تك‌تك شهروندان را در قالب نهادهاي صنفي و مدني بريزيم و سپس اين مطالبات صيقل‌يافته و عقلاني شده را از طريق تفكر شورايي در برنامه‌ريزي شهري بگنجانيم و گرنه طرح مفهوم شهروند به ماهو شهروند (بخوانيد توده شهروندان) و وعده اجابت خواسته همگان در اين مدل، چيزي جز رثاي انتخاباتي نخواهد بود. با اين زاويه ديد ارتباط نهاد شورا با نهادهاي مدني و صنفي مي‌بايست در راس برنامه‌هاي شوراي شهر سوم قرار گيرد.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://shahabeddin.ir/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/31

Comments (25)

سلام
لینک دادم
موفق باشید

sahand:

امروز تاج زاده حرف جالبی می زد،می گفت اگر فردای انتخابات مشخص شود که لیست احمدی نزاد با رای بالا انتخاب شده آن روز ، روز عزای ما خواهد بود چرا که در این صورت جرات واعتماد به نفس رییس جمهور به عنوان کسی که اکثریت هنوز قبولش دارند بالاتر خواهد رفت و این باراحتمالا خواهد گفت که جمعیت را به جای 120 میلیون به 240 میلیون نفر برسانید و با جسارت بیشتری به ستاره دار کردن دانشجویان و قلع و قمح نویسندگان خواهد پرداخت و احتمالا این بار خواهد گفت که تا فتح آمریکا یک یا حسین دیگر بیشتر نیاز نداریم. بدون تعارف بگویم که هم اکنون در همه نظر سنجی های انجام شده لیست رایحه خوش خدمت در رده اول است و لیست ما اصلاح طلبان با تفاوت بسیار اندک و مرزی در رده دوم انتخاب مردم قرار دارد .حضور 5 کاندیدای اصلاح طلب در شورای شهر آتی تهران تقریبا قطعی شده ، اما ما زمانی میتوانیم به هدف خود برسیم و شهردار آینده را انتخاب کنیم که حداقل 8 عضو اصلاح طلب در شورای شهر داشته باشیم. رقابت بقیه نامزدهای هم کاملا مرزی است و شاید حدود هزار رای هم بتواند باعث حضور یا عدم حضور یک فرد در شورا شود.اینها را گفتم تا نتیجه گیری کنم که ترغیب دوستان و آشنا یان به رای دادن در امروز و فردا یک وظیفه ملی برای همه کسانی است که تفکر یا روشهای دولت کنونی را قبول ندارند . تنها راه پیروزی ما میتواند این باشد که امروز و فردا تلفن را زمین نگذاریم و با هر کس که می توانیم صحبت کنیم و آنان را به شرکت در انتخابات و رای به لیست اصلاح طلبان ترغیب کنیم . در بحث با غیر سیاسی ها می توان بر جنبه تخصصی و اجرایی لیست تاکید کرد. به هر حال ما هم در يك قدمي پيروزي و هم در يك قدمي شكست هستيم .كافيست قدم آخر را درست برداريم

یادمان باشد تحریم همچنان در درون پارادایم اصلاحات ادامه حیات می دهد

همین که به پای صندوق های رای نمی رویم یعنی هنوز بااین عقیده اصلاح طلبان همراهیم که باید سرنوشتمان را در پای صندوق های رای مشخص کنیم.
yekray.blogfa.com

check abcba65ca2 now

Shiit is happened!(c)Forrest Gump

Shiit is happened!(c)Forrest Gump

The more you know, the less you need to show.

It’s funny how people believe everything that is written in Internet. But it’s their own business, I don’t care about them. My opinion is that it’s such a bullshit!

There is nothing capricious in nature and the implanting of a desire indicates that its gratification is in the constitution of the creature that feel it.

I wonder why so many people like to comment stuff. Why is this kind of spending your free time so popular? Maybe people have a lack of communication in real world? Maybe that’s because they have a lot of problems in reality and want to run away from them? Maybe they need new impressions and experience? Or they just got suck here? I don’t have a clue. What do you all think?

I saw similar post three month ago. Topicality of this post sucks. Dude, you have to keep up to date.

Post a comment

 
 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007